Category: Aruz Vezni

Canım tükendi hasret-i cananeyem yine Şem’-i ruhına ışk ile pervaneyem yine

Gonce tek lâ’lini handan ittiğin ya’ni ki ne Lâle tek bağrımı pür kan itdiğin ya’ni ki ne

Yine bî-pervalığı yâd itdiğin ya’ni ki ne Olur olmaz sözi bünyâd itdiğin ya’ni ki ne

Canâ gönilde hemdem olan gam-dürür mene Görkim firak ivende ne hemdem-dürür mene

Ey cemâlin gülsitânı bağ-i minudır mene Cennet-i rıdvan ki dirier ol ser-i kûdır mene

Sanma kim sen gitdin ey ayyüzli can kaldı mene Çün seninle gitdi cismim nâtüvân kaldı mene

Gitdi ol mehrû yanımdan yüz cefa kaldı mene Çevri bilmen kim belâ-yı münteha kaldı mene

Gitdi ol dilber besi derd ü belâ kaldı mene Ne belâ bilkim yöküş cevr ü cefa kaldı mene

Ey gönil ışkında yârin nâle vü âh eyleme Değme her nâ-mahremi sırrından agâh eyleme

Munca var itdin mene nâ-mihribanlığdan ne sûd Öldirenden sonra ey can mihribanlığdan ne sûd