Gitdi ol dilber besi derd ü belâ kaldı mene Ne belâ bilkim yöküş cevr ü cefa kaldı mene
Tag: Hatayi
Eğildim secde kıldım hanedane
Eğildim secde kıldım hanedane Nuş itdim şerbetinden kane kane
Yâre yâr olmag dilersen gayrısın yâr isteme
Yâre yâr olmag dilersen gayrısın yâr isteme Can ü dilden geçmemişsen yüri dildar isteme
Yâ ilâhî sen beni bî-aşk-ı cânân eyleme
Yâ ilâhî sen beni bî-aşk-ı cânân eyleme Işk ilen şâdem gönil derdime derman eyleme
Ey gönil ışkında yârin nâle vü âh eyleme
Ey gönil ışkında yârin nâle vü âh eyleme Değme her nâ-mahremi sırrından agâh eyleme
Ey ki hicrin bendeni zâr itdi kaygular bile
Ey ki hicrin bendeni zâr itdi kaygular bile Çeşm-i fettanın görib hayranem âhûlar bile
Gel gönil pîr isteyeli bu kadim erkân ile
Gel gönil pîr isteyeli bu kadim erkân ile Gerçek oktır Hak yoluna vara baş ü can ile
Hayalin meskenindir can içinde
Hayalin meskenindir can içinde Yine Yusuf nedir zindan içinde
Munca var itdin mene nâ-mihribanlığdan ne sûd
Munca var itdin mene nâ-mihribanlığdan ne sûd Öldirenden sonra ey can mihribanlığdan ne sûd
Hak kelâmı sevmişem sûre-i Yâsin’den meded
Hak kelâmı sevmişem sûre-i Yâsin’den meded Kim mene İncil ü Fürkan’ın duasından meded
Geldi sürahi meclise ref eylemiş nikab
Geldi sürahi meclise ref eylemiş nikab Nur eyledi bu meclisi zerrin pür âftab
Zerre-i mihrinde daim ey cemal-i âftab
Zerre-i mihrinde daim ey cemal-i âftab Ebr-i yüzinden getürgil dutmagil menden hicab
Hüsn-i ruhsarın kim oldı can ü dil hayran ana
Hüsn-i ruhsarın kim oldı can ü dil hayran ana Vade-i devr-i karnemi dapşurır devran ana
Ruşen yüzün ki zülfün olubdır nikab sana
Ruşen yüzün ki zülfün olubdır nikab sana Nisbetdir ebr içinde meh ü âftab ana
Her kime kim sencileyin bir peri veş yâr ola
Her kime kim sencileyin bir peri veş yâr ola Akl ü huş ü hanumanından dahi avar ola
Diyar-ı ıska sultânım dila men de zamanımda
Diyâr-ı ışka sultânım dilâ men de zamanımda Vezîrimdir gam ü gussâ oturmış iki yanımda
Minbad eğer menimle habib olsa âşina
Minbad eğer menimle habib olsa âşina Men canımı yolında anın eylerim feda
Hata ettim günahımı bağışla
Rivayet odur ki, Şah İsmail bir gün Kerbela şehitlerinden birinin mezarı olduğu söylenen bir yere itibar etmez. Mezarın açılmasını emreder. Sonra görür ki şehidin naaşı canlı bir insan gibi orada durmaktadır hatta kolundaki yarası dahi kanamaktadır. Bunun üzerine büyük bir hata ettiğini farkeder ve bir şiir okur. Şiirin sonunda, mahlas olarak Hatayi yani “hatası olan”…