Gel benim fahr-ic cihanım işte canım Mustafa, Âlemlerin sultanısın padîşahım Mustafa
Gel benim fahr-ic cihanım işte canım Mustafa
Posted on
Şiirleri, Nefesleri, Deyişleri, Semahları
Gel benim fahr-ic cihanım işte canım Mustafa, Âlemlerin sultanısın padîşahım Mustafa
Gel öğüt vereyim öğüt alırsan, Hizmet eyle yine gülü bulunca,
Minbad eğer menimle habib olsa âşina Men canımı yolında anın eylerim feda
Gönül ne gezersin seyran yerinde Alemde her şeyin var olmayınca
Rivayet odur ki, Şah İsmail bir gün Kerbela şehitlerinden birinin mezarı olduğu söylenen bir yere itibar etmez. Mezarın açılmasını emreder. Sonra görür ki şehidin naaşı canlı bir insan gibi orada durmaktadır hatta kolundaki yarası dahi kanamaktadır. Bunun üzerine büyük bir hata ettiğini farkeder ve bir şiir okur. Şiirin sonunda, mahlas olarak Hatayi yani “hatası olan”…